Wel­kom

Wat we doen en voor wie

Wan­neer iemand die je heel dier­baar is komt te over­lij­den, voelt het alsof je leven plot­se­ling stil staat. Je weet niet meer hoe je ver­der moet en pra­ten over wat je bezig­houdt, lukt niet of nau­we­lijks, want dat is niet in woor­den te vat­ten. Onder­tus­sen gaat de wereld om je heen ver­der, maar jij zit daar met dat onuit­spre­ke­lij­ke ver­driet.

Alle vrij­wil­li­gers van Boek en Troost zijn op de een of ande­re manier zelf direct of indi­rect betrok­ken bij het ver­lies van een dier­ba­re. Zij zet­ten zich daar­om van­uit dat zelf gevoel­de gemis in om ver­lies, ver­driet en rouw bespreek­baar en moge­lijk beter han­teer­baar te maken.

Lot­ge­no­ten­con­tact

Door mid­del van diver­se acti­vi­tei­ten bie­den zij inwo­ners van Gouda en de regio de gele­gen­heid om in con­tact te komen met men­sen in een­zelf­de situ­a­tie. Het delen van erva­rin­gen, het luis­te­ren naar ander­mans ver­haal, maken de eigen reac­ties en gevoe­lens her­ken­baar.

Wij nodi­gen je van harte uit om een kijk­je bij onze acti­vi­tei­ten te komen nemen of bezoek eens onze filmoch­tend of het rouw­ca­fé.

Als je vra­gen hebt, mag je ons altijd bel­len op 06–17159295. Een van onze vrij­wil­li­gers kan ook een afspraak met je maken.

Drem­pels

Vind je het (te) moei­lijk om een eer­ste keer naar onze acti­vi­tei­ten te komen dan is het moge­lijk om met een van onze vrij­wil­li­gers een afspraak te maken voor een huis­be­zoek. We hopen dat je daar­na (samen) naar een van onze acti­vi­tei­ten kunt komen.

Is het las­tig om te komen omdat je bv niet mobiel bent dan kun­nen we geza­men­lijk onder­zoe­ken of een aan­tal bezoe­ken van een vrij­wil­li­ger je kun­nen onder­steu­nen in je rouw­pro­ces. Voor lang­du­ri­ge onder­steu­ning wer­ken we samen met Huma­ni­tas ‘Samen Optrek­ken’. Je kunt ons hier­over bel­len 06–17159295 of mai­len.

Glu­ren bij de buren 2026 — ama­teur­kunst­fes­ti­val

Op 1 febru­a­ri ont­van­gen mede­wer­kers van Boek en Troost je tus­sen 12:00 en 17:00 uur graag in Buurt­punt Zout­man, samen met De Goud­se Dich­ters­school. Die mid­dag treedt Duo Cair­de op om 12:45 uur, 14:15 uur en 15:45 uur. Zij bren­gen Kel­ti­sche lie­de­ren en instru­men­ta­le…

Lees ver­der

Wij zoe­ken vrij­wil­li­gers!

Kun jij luis­te­ren – ook als er niets gezegd wordt of kan wor­den?

De vrij­wil­li­gers van Boek en Troost weten wat rouw bete­kent. Een dier­ba­re mis­sen is een groot ver­driet, ‘een ding met ste­kels’. Durf jij dicht­bij te komen? Boek en Troost orga­ni­seert acti­vi­tei­ten waar­bij lot­ge­no­ten elkaar ont­moe­ten en kun­nen onder­steu­nen. Als vrij­wil­li­ger ben je hier onder­deel van.

  • De laat­ste dagen van mijn broer­tje

    van Ted van Lies­hout

    Aan de rand­jes ging hij lang­zaam dood

    Ik zag het door de lakens heen en wilde vra­gen

    of hij pijn had, maar ik durf­de niet.

    Wat moest ik doen? Een leuk ver­haal ver­tel­len

    om hem op te beu­ren en zo ver­klap­pen

    wat hij had gemist? Hem troos­ten met het wereld­leed?

    Ik streel­de zijn wang en zweeg en wij keken

    een beet­je langs elkaar heen, bang

    voor onze ogen die we niet begrij­pen wil­den.

    Hij kreeg haar­tjes op zijn kin. Zon­der na te den­ken

    liet ik ze hem in een spie­gel zien.

    Hij zocht zich­zelf. Ik beef­de haast van spijt.

    Hij wilde geen bezoek meer. Wij waren gekwetst.

    Hij hield alvast maar wat min­der van ons.

    Dan viel het afscheid niet zo zwaar. Dat weet ik nu.

    De baard kwam niet meer af. Ik her­ken zijn stem nog

    soms, als ik lach. Dan luis­ter ik geschrok­ken,

    maar alleen in de stil­te is er iets voor­goed voor­bij.

De dood

‘k Heb voor de dood al meer dan eens
een lief gedicht geschre­ven
ik neem hem wel eens op m’n schoot
hij hoort zo bij het leven

ik weet hoe bang ik was als kind
wat heb ik ‘m gekne­pen
hij was m’n vij­and, nu mijn vrind
nu heb ik hem begre­pen

hij heeft mij zijn geheim ver­teld
en zo ben ik m’n angst ont­groeid
voor mij is hij een open veld
waar hemel­hoog het voor­jaar bloeit

Toon Her­mans