Film­huis: En Fan­fa­re

Filmhuis: En Fanfare

Wan­neer

29 apr 2025    
10:00 — 12:00

Waar

Film­huis
Leth­maet­straat 45, Gouda, 2802 KB

Eve­ne­ment type

Prijs: € 9,-

In het nieu­we komi­sche drama van regis­seur Emma­nu­el Cour­col (Un tri­omp­he, 2020), is Thi­baut een gere­nom­meer­de diri­gent op zoek naar een been­merg­do­nor. Niet alleen ont­dekt hij daar­door dat hij gea­dop­teerd is, maar ook dat hij een jon­ge­re broer heeft, Jimmy, die arbei­der is in een Noord-Franse fabrieks­stad en lid van de plaat­se­lij­ke fan­fa­re. Hun ont­moe­ting is het begin van een soci­aal en muzi­kaal avon­tuur. De man­nen ver­schil­len enorm van elkaar, maar blij­ken toch meer met elkaar gemeen te heb­ben dan gedacht. Jimmy heeft (niet toe­val­lig) een uit­zon­der­lijk muzi­kaal talent. Jimmy en Thi­baut heb­ben elkaar boven­dien heel wat te bie­den. Een feel­good­film over hoe muziek men­sen kan ver­bin­den, over de kracht van vriend­schap en fami­lie­ban­den en met een fina­le die nie­mand onbe­roerd zal laten. En fan­fa­re was met ruim 2,5 mil­joen ver­koch­te bios­coop­kaart­jes in Frank­rijk een enor­me hit.

Filmhuis: En Fanfare | Boek & Troost

Deelnemen aan deze activiteit?

Je kunt jezelf opgeven door ons aanmeldformulier in te vullen.

  • De laat­ste dagen van mijn broer­tje

    van Ted van Lieshout

    Aan de randjes ging hij langzaam dood

    Ik zag het door de lakens heen en wilde vragen

    of hij pijn had, maar ik durfde niet.

    Wat moest ik doen? Een leuk verhaal vertellen

    om hem op te beuren en zo verklappen

    wat hij had gemist? Hem troosten met het wereldleed?

    Ik streelde zijn wang en zweeg en wij keken

    een beetje langs elkaar heen, bang

    voor onze ogen die we niet begrijpen wilden.

    Hij kreeg haartjes op zijn kin. Zonder na te denken

    liet ik ze hem in een spiegel zien.

    Hij zocht zichzelf. Ik beefde haast van spijt.

    Hij wilde geen bezoek meer. Wij waren gekwetst.

    Hij hield alvast maar wat minder van ons.

    Dan viel het afscheid niet zo zwaar. Dat weet ik nu.

    De baard kwam niet meer af. Ik herken zijn stem nog

    soms, als ik lach. Dan luister ik geschrokken,

    maar alleen in de stilte is er iets voorgoed voorbij.