Film­huis: On Ira

Filmhuis: On Ira

Wan­neer

26 aug 2025    
10:00 — 12:00

Waar

Film­huis
Leth­maet­straat 45, Gouda, 2802 KB

Eve­ne­ment type

Prijs: € 9,-

Hoe fan­ta­sie je een rij­ker mens maakt

De tach­tig­ja­ri­ge Marie ver­laat het leven lie­ver als ‘een glim­mend appel­tje’ dan als ‘ver­schrom­pel­de cour­get­te’, zoals ze zelf zegt. Of zorg­ver­le­ner Rudy, maar even zijn hand­te­ke­ning wil zet­ten onder een eutha­na­sie­ver­kla­ring. Nee, haar zoon Bruno en klein­doch­ter Anna weten nog van niets.

Want Marie vindt het las­tig haar dier­ba­ren te ver­tel­len over haar ziek­te, die na een suc­ces­vol­le eer­de­re behan­de­ling is terug­ge­keerd en nu onom­keer­baar. In plaats van dat te ver­tel­len, ver­zint ze een ver­haal over een ver­bor­gen erfe­nis bij een Zwit­ser­se bank en stelt ze voor om samen op reis te gaan.

On Ira is een tra­gi­ko­me­die waar­in moed­wil en mis­ver­stand elkaar afwis­se­len, tot­dat de waar­heid onver­mij­de­lijk boven tafel komt. Ondanks het pit­ti­ge thema is ‘On Ira’ een heer­lij­ke zomer­se feel good film. Met in een van de hoofd­rol­len publieks­lie­ve­ling, acteur Pier­re Lot­tin.

On Ira | Boek & Troost

Deelnemen aan deze activiteit?

Je kunt jezelf opgeven door ons aanmeldformulier in te vullen.

  • Er moe­ten men­sen zijn

    van Toon Hermans

    Er moeten mensen zijn
    die zonnen aansteken,
    voordat de wereld verregent.

    Mensen die zomervliegers oplaten
    als het ijzig wintert,
    en die confetti strooien
    tussen de sneeuwvlokken.

    Die mensen moeten er zijn.

    Er moeten mensen zijn
    die aan de uitgang van het kerkhof
    ijsjes verkopen,
    en op de puinhopen
    mondharmonica spelen.

    Er moeten mensen zijn,
    die op hun stoelen gaan staan,
    om sterren op te hangen
    in de mist.
    Die lente maken
    van gevallen bladeren,
    en van gevallen schaduw,
    licht.

    Er moeten mensen zijn,
    die ons verwarmen
    en die in een wolkeloze hemel
    toch in de wolken zijn
    zo hoog
    ze springen touwtje
    langs de regenboog
    als iemand heeft gezegd:
    kom maar in mijn armen

    Bij dat soort mensen wil ik horen
    Die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
    ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan

    Er moeten mensen zijn
    die op het grijze asfalt
    in grote witte letters
    LIEFDE verven
    Mensen die namen kerven
    in een boom
    vol rijpe vruchten
    omdat er zoveel anderen zijn
    die voor de vlinders vluchten
    en stenen gooien
    naar het eerste lenteblauw
    omdat ze bang zijn
    voor de bloemen
    en bang zijn voor:
    ik hou van jou

    Ja,
    er moeten mensen zijn
    met tranen
    als zilveren kralen
    die stralen in het donker
    en de morgen groeten
    als het daglicht binnenkomt
    op kousenvoeten

    Weet je,
    er moeten mensen zijn,
    die bellen blazen
    en weten van geen tijd
    die zich kinderlijk verbazen
    over iets wat barst
    van mooiigheid
    Ze roepen van de daken
    dat er liefde is
    en wonder
    als al die anderen schreeuwen:
    alles heeft geen zin
    dan blijven zij roepen:
    neen, de wereld gaat niet onder
    en zij zien in ieder einde
    weer een nieuw begin
    Zij zijn een beetje clown,
    eerst het hart
    en dan het verstand
    en ze schrijven met hun paraplu
    i love you in het zand
    omdat ze zo gigantisch
    in het leven opgaan
    en vallen
    en vallen
    en vallen
    en OPSTAAN

    Bij dát soort mensen wil ik horen
    die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
    ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan
    de muziek gaat DOOR
    de muziek gaat DOOR
    en DOOR