Rouw­ca­fé

Rouwcafé

Wan­neer

15 nov 2026    
15:00 — 17:00

Waar

Ont­moe­tings­cen­trum Van Noord
Lek­ken­burg 1, Gouda, 2804 XJ

Eve­ne­ment type

Prijs: € 5,00 incl. kof­fie en thee

Elke 3e zon­dag van de maand orga­ni­seert Boek en Troost het Rouw­ca­fé

Dit is een plek voor ieder­een die door de dood een dier­ba­re moet mis­sen. Of dat nu je part­ner, ouder, kind, vriend of vrien­din is – het rouw­ca­fé biedt gele­gen­heid om in een onge­dwon­gen sfeer lot­ge­no­ten te ont­moe­ten. Je mag er zijn met je ver­driet.

Ieder rouw­ca­fé heeft een thema als lei­draad voor de mid­dag. Aan de hand daar­van deel je erva­rin­gen met elkaar over ver­driet, pijn, boos­heid en veel meer wat je raakt als je in rouw bent. Het kan je troost bie­den.

Op 18 janu­a­ri pra­ten we over het thema ‘Koes­te­ren of oprui­men’. Na het over­lij­den van je dier­ba­re zijn er nog aller­lei din­gen in huis waar­aan her­in­ne­rin­gen zit­ten — kle­ding, boe­ken, hob­by­spul­len en meer. Wat doe je daar­mee – in een kast opber­gen, weg­doen, koes­te­ren? Voor de één biedt het steun om alles zoveel moge­lijk het­zelf­de te hou­den en voor een ander heeft dat veel min­der waar­de. Hoe is dat voor jou?

Ver­schil­len­de bezoe­kers heb­ben hun erva­rin­gen met het rouw­ca­fé gedeeld. Neem een kijk­je bij hun ver­ha­len, wel­licht hel­pen ze je.

Deelnemen aan deze activiteit?

Je kunt jezelf opgeven door ons aanmeldformulier in te vullen.

  • De laat­ste dagen van mijn broer­tje

    van Ted van Lieshout

    Aan de randjes ging hij langzaam dood

    Ik zag het door de lakens heen en wilde vragen

    of hij pijn had, maar ik durfde niet.

    Wat moest ik doen? Een leuk verhaal vertellen

    om hem op te beuren en zo verklappen

    wat hij had gemist? Hem troosten met het wereldleed?

    Ik streelde zijn wang en zweeg en wij keken

    een beetje langs elkaar heen, bang

    voor onze ogen die we niet begrijpen wilden.

    Hij kreeg haartjes op zijn kin. Zonder na te denken

    liet ik ze hem in een spiegel zien.

    Hij zocht zichzelf. Ik beefde haast van spijt.

    Hij wilde geen bezoek meer. Wij waren gekwetst.

    Hij hield alvast maar wat minder van ons.

    Dan viel het afscheid niet zo zwaar. Dat weet ik nu.

    De baard kwam niet meer af. Ik herken zijn stem nog

    soms, als ik lach. Dan luister ik geschrokken,

    maar alleen in de stilte is er iets voorgoed voorbij.