Het thema voor deze middag is “Kun je lichtpunten vinden in deze donkere dagen?” Er zijn elf bezoekers, van wie drie mensen voor de eerste keer, en vier begeleiders.
In één groep verwelkomen we de nieuwe bezoekers, steken we de kaarsen aan en horen we de inleiding. De tekst gaat over ‘de zee van rouw’ – vol golven en met eb en vloed.
Dan splitsen we de groep om in twee kleinere, met zowel nieuwe als bekende bezoekers, verder te praten. Een bezoeker wil graag vertellen over een droom, een droom die geduid wordt als angst — angst niet gezien te worden, angst voor de tijd van nu, angst voor de toekomst. Dat is voor anderen zeer herkenbaar.
Het gesprek gaat verder over de komende kersttijd en wat die gewoonlijk met zich meebrengt aan ervaringen — je afsluiten voor het feestgedruis en daar blij mee zijn, eigen besluiten nemen of gewoon doen zoals je altijd samen deed omdat dat fijn vertrouwd voelt, maar ook verdrietig.
Er komen ook lichtpuntjes aan bod, zoals bijvoorbeeld tóch dingen ondernemen. Overal doorheen is voor iedereen altijd het alleen-zijn voelbaar, de leegte vanbinnen.
Daarna drinken we wat met elkaar en praten gezellig in kleine groepen of tweetallen.
Bij het afscheid is duidelijk, dat iedereen een prettige middag heeft gehad.
