Herinnering

  Omkijken? Liever niet. Want kijken, echt kijken doet pijn. Je voelt weer hoe het was, de pijn, het gemis.   Omkijken? Liever niet. En als het moet, dan maar gewapend als beton, met droge ogen, zonder jou erbij.   Herinnering. Zonder tranen gaat het niet. Maar door de tranen heen blijft liefde levend, vind jij jezelf terug.   Herinnering. Alleen wie om kan kijken, kan vooruitzien. Wie tranen zaait, zal licht en toekomst oogsten.     Hans Stolp  

Heel even….

    Heel even lijkt het door de lichtval of de wind heel even weet ik dat jij je hier bevindt. Een streling langs mijn schouder een vlam die plotseling dooft een vlinder die blijft dralen of zit het in mijn hoofd? Heel even besef ik, jij bent altijd bij mij voor heel even voel ik het blijft voor altijd ‘wij’   Ingrid Dettmer   Uit het boek Mindful omgaan met verlies

Ik wens je……

Ik wens je genoeg stilte om op te kijken naar de sterren   Genoeg eenvoud om ontzag te tonen voor het kleine Genoeg vertrouwen om het goede zijn weg te laten vinden   Genoeg verwondering om het ondenkbare te zien gebeuren   Vertraag Geef aandacht Wees dankbaar en geniet.   Kris Gelaude

Volhouden

  Volhouden is een zeker weten dat dat wat nu onzichtbaar is vrijblijvend altijd op een ieder ligt te wachten het wacht er alleen op om langzaamaan benaderd en met vol besef geplukt te worden het geloof in dit volhouden is daarom de kiem van de groei Zonder kiem geen groei een kiem blijft lang diep in de aarde verborgen maar hij zal en wil vrijkomen   Eliza Mijn

Ik trek mij terug en wacht…..

  Ik trek mij terug en wacht. Dit is de tijd die niet verloren gaat: Iedere minuut zet zich in toekomst om. Ik ben een oceaan van wachten, waterdun omhuld door ‘t ogenblik. Zuigende eb van gemoed, dat de minuten trekt en dan de vloed diep in zijn duisternis bereidt.   Er is geen tijd. Of er is niets dan tijd.   M. Vasalis

De dood is een open veld

  ‘k Heb voor de dood al meer dan eens een lief gedicht geschreven ik neem hem weer eens op mijn schoot hij hoort zo bij het leven ik weet nog hoe bang ik was als kind wat heb ik ‘m geknepen hij was m’n vijand, nu mijn vriend nu heb ik hem begrepen hij heeft mij zijn geheim verteld en zo ben ik mijn angst ontgroeid voor mij is hij een open veld waar hemelhoog het voorjaar bloeit.           Toon Hermans

Zonsondergang

Zonsondergang De zon zakt weg,het duin moet blozen. Ik klim er op en kijk van boven. naar beneden op het strand. Twee mensen,klein als poppen lopen daar. Stoppen soms even,doen iets met elkaar. Kussen misschien? Ik kan het niet goed zien. Was jij maar hier,dan gingen we naar daar. Lopen langs de zee,hand in hand. Vanaf het duin gezien zo klein als poppen. En nooit meer stoppen met lopen, Stilstaan,kussen. Wind er tussen. Johanna Kruit

Zelfs nu je zwijgt…..

Zelfs nu je zwijgt, hoor ik je nog Zelfs nu je zweeft, voel ik je nog Zelfs nu ik niets meer aan je vraag, antwoord je toch Zelfs nu het lijkt alsof je niet meer naar mij kijkt, zie je me nog Zelfs als ik huil, troost je me nog Zelfs nu je dood bent, ben je er nog Zelfs nu ik niet meer hoop op jou, vind je me toch Zelfs nu ik leef alsof ik hier niet achterbleef, mis ik je nog.   Jij, jij bent bij mij alle seizoenen gaan gewoon voorbij Jij, jij bent bij mij hoe verder weg je bent hoe dichterbij Jij bent bij mij Lees meer