Ik trek mij terug en wacht…..

  Ik trek mij terug en wacht. Dit is de tijd die niet verloren gaat: Iedere minuut zet zich in toekomst om. Ik ben een oceaan van wachten, waterdun omhuld door ‘t ogenblik. Zuigende eb van gemoed, dat de minuten trekt en dan de vloed diep in zijn duisternis bereidt.   Er is geen tijd. Of er is niets dan tijd.   M. Vasalis

De dood is een open veld

  ‘k Heb voor de dood al meer dan eens een lief gedicht geschreven ik neem hem weer eens op mijn schoot hij hoort zo bij het leven ik weet nog hoe bang ik was als kind wat heb ik ‘m geknepen hij was m’n vijand, nu mijn vriend nu heb ik hem begrepen hij heeft mij zijn geheim verteld en zo ben ik mijn angst ontgroeid voor mij is hij een open veld waar hemelhoog het voorjaar bloeit.           Toon Hermans

Zonsondergang

Zonsondergang De zon zakt weg,het duin moet blozen. Ik klim er op en kijk van boven. naar beneden op het strand. Twee mensen,klein als poppen lopen daar. Stoppen soms even,doen iets met elkaar. Kussen misschien? Ik kan het niet goed zien. Was jij maar hier,dan gingen we naar daar. Lopen langs de zee,hand in hand. Vanaf het duin gezien zo klein als poppen. En nooit meer stoppen met lopen, Stilstaan,kussen. Wind er tussen. Johanna Kruit

Zelfs nu je zwijgt…..

Zelfs nu je zwijgt, hoor ik je nog Zelfs nu je zweeft, voel ik je nog Zelfs nu ik niets meer aan je vraag, antwoord je toch Zelfs nu het lijkt alsof je niet meer naar mij kijkt, zie je me nog Zelfs als ik huil, troost je me nog Zelfs nu je dood bent, ben je er nog Zelfs nu ik niet meer hoop op jou, vind je me toch Zelfs nu ik leef alsof ik hier niet achterbleef, mis ik je nog.   Jij, jij bent bij mij alle seizoenen gaan gewoon voorbij Jij, jij bent bij mij hoe verder weg je bent hoe dichterbij Jij bent bij mij Lees meer

TROOST

  Troost is niet een schouderklopje geven, maar met zwijgzame tederheid naderen tot de innerlijke plek waar iemands levensbron stroomt die misschien vertroebeld is. Het is iemand helpen op te roepen tot het besef van zijn eigen kracht die sterker is dan alles wat er gebeurt en waardoor de toekomst verlamd lijkt.   Pater Jan van Kilsdonk Was studentenpastor in Amsterdam (2008)

Weggaan

Weggaan maakt niet veel geluid niet meer dan herfstbladeren die opstuiven in de wind. De boom blijft verweesd achter nu zijn stem op het tuinpad ligt en geluid dempt haast onhoorbaar je voetstappen die zich verwijderen. Alleen wie achterblijft weet hoe afscheid klinkt     Fatima Ualgasi

Vraag / Vragen

Je ging er heen om te genieten. Ik heb genoten, zeg je, maar is dat echt? Geniet je over je verdriet heen eronderdoor, of blijf je het begeleiden en mis je dan bij ieder scherp profiel al is het maar van bergen in de verte, hen, om te zeggen ZIE JE, of om naast hen te staan? En als je echt geniet, is dat dan opzet, een plan, een doel verwerkelijkt, omdat je weet: hier moet ik het mee doen voortaan mee toe? Of blijft het je begeleiden, zoals die krekels, weet je, die velden vol met ongegraasde klaver? En hoe de regen op elk blaadje liggen bleef? Hoe dat Lees meer

Kijk vooruit

Kijk vooruit de weg loopt door sta niet stil maar volg het spoor. Vertrouw op wat je hart je zegt geen enkel levenspad is recht. Kijk vooruit, twijfel niet rust even uit bij groot verdriet; laat je ziel zweven en koester wat je is gegeven aarzel niet, dit is jouw leven. Jose Kodden

Aldoor ben ik daar….

Wat je zegt, het is prachtig, prachtig, waarlijk mooi. Jouw gedachten draag ik als een verentooi Er is altijd een vallen, omarmd door het opstaan Zo zal ik immer verder willen gaan, door weidse weiden en verre verten; Opnieuw gewekt door het kraaien van de haan. Turend over dat ganse land Allen lopend,  hand in hand Broeder- en zusterschap overal, net als in het begin, de oerknal. Woorden zwevend boven water en oneindige zee, Ik draag je altijd met mij mee. Want aldoor ben ik daar, onzichtbaar aanwezig Overal en nergens, steeds ergens, soms vlezig. Jij roept, ik kom, ben daar, Word ik jou en jij mij gewaar Nooit alleen, Lees meer