Auteur: Beate Matznetter
Op zoek naar verhalen over ouders die een kind hebben verloren kom ik het boek van Beate Matznetter: “Samen verder na het verlies van een kind” tegen.
In het boek beschrijft Beate heel eerlijk hoe haar rouwproces is verlopen, hoe dat van haar man, hun kinderen. Wat het vraagt om elkaars vorm van rouwen te respecteren. Ze interviewt 8 andere ouders die een kind hebben verloren. Hoe is dat als je kind overlijdt bij de geboorte, of als jong volwassene? Als je kind overlijdt door ziekte, door een ongeval, door suïcide? Het wordt voor mij een leestocht vol herinneringen. Het proces dat zo individueel is maar toch ook herkenbaar. Het helpt te lezen hoe anderen het doen en hebben gedaan. Waar hebben ze hun veerkracht in kunnen vinden. Hoe het overlijden van een kind je leven op zijn kop zet maar ook iets toevoegt. Een ander bewustzijn. Een treffend stukje in het boek: hoe ouders het gevoel kunnen hebben dat hun overleden kind hen ook helpt.
Johan Maes in het voorwoord
Het overlijden van een kind wordt een onderdeel van je levensverhaal. Je kunt nooit ophouden vader of moeder van een dood kind te zijn. Het boek van Beate Matznetter is, ook als je kind al langer geleden is overleden, de moeite waard om te lezen. Voor betrokkenen, de omgeving van ouders en voor hulpverleners.
