Schrijver: C.S. Lewis / Vertaler: H.M. van Randwijk
De Engelse versie ‘A Grief Observed’ leest lastig door de vele aparte woorden die je niet vaak tegenkomt in het dagelijks Engels. Daarom hier een weergave van mijn indrukken van de Nederlandse vertaling.
Een man verliest zijn vrouw door kanker. Om zich tegen de chaos van gevoelens en angsten en overwegingen te beschermen maakt hij notities over hetgeen hij voelt en denkt. Onbarmhartig scherp, zeer intelligent, diep menselijk en, hoe vertwijfeld vaak, nochtans van een ongewone vroomheid.
Al deze gedachten en emoties zijn voor zij die ook een zwaar verlies hebben meegemaakt zo herkenbaar. Lewis smijt ze bijna op het papier, maar analyseert ze daarna ook meteen.
Enkele van zijn gedachten onder andere over het hevig verlangen naar contact met een verloren geliefde beschrijft hij als:
Is er iets meer zeker dan dat in al deze oneindige tijden en ruimten, als ik ze mocht onderzoeken, ik nergens haar gezicht, haar stem, haar aanraking zou vinden? Ze is gestorven. Ze is dood. Is dat woord zo moeilijk te leren?
Wat een miserabel geteem als iemand zegt ‘Ze zal voor altijd in mijn herinnering voortleven’. LEVEN? Dat is nou juist wat ze niet zal doen. Het was zij die ik liefhad. Alsof ik de behoefte had verliefd te worden op mijn herinnering aan haar.
De vorige avond schreef ik dat het verlies van een geliefde geen plotseling afbreken van de echtelijke staat is maar een normale fase. Hoe meer vreugde er kan zijn in het huwelijk tussen de levenden en de doden, des te beter.
Deze gedachten raken je heel diep en zetten je direct aan het denken en twijfelen. Zijn al die foto’s die er van mijn geliefde zijn slechts een afleiding? Moet je het verdriet om haar meer loslaten, zodat er ruimte komt voor directe onweerlegbare indrukken als een soort ontmoeting? Genoeg vragen die overblijven na het lezen van dit pittige boek.
C.S. Lewis is o.a. schrijver van de Chronicles of Narnia.
