Over rouw, woede, ver­lies en lief­de

Na het over­lij­den van haar echt­ge­noot komt Lisa Appig­na­ne­si terecht in een neer­waart­se spi­raal van rouw en woede. De emo­ties zijn zo over­wel­di­gend dat ze besluit de aard ervan te onder­zoe­ken. Hoe rea­geer je als je gecon­fron­teerd wordt met een onbe­grij­pe­lijk groot ver­lies?

Flap­tekst

Na het over­lij­den van haar echt­ge­noot komt Lisa Appig­na­ne­si terecht in een neer­waart­se spi­raal van rouw en woede. De emo­ties zijn zo over­wel­di­gend dat ze besluit de aard ervan te onder­zoe­ken. Hoe rea­geer je als je gecon­fron­teerd wordt met een onbe­grij­pe­lijk groot ver­lies?

Appig­na­ne­si beschrijft drie gene­ra­ties van gevoe­lens. Naast haar eigen rouw ont­leedt ze de boos­heid van haar vader, een Pool­se migrant in Cana­da die zijn leven lang ver­ne­de­rin­gen door­stond. Ze ver­bindt zijn woede aan de heden­daag­se maat­schap­pe­lij­ke boos­heid opge­wekt door de komst van vluch­te­lin­gen. Ver­der duikt ze in de wereld van haar twee­ja­ri­ge klein­zoon, een wereld die over­hoop is gehaald door de komst van zijn jon­ge­re broer­tje.

Sub­tiel, met humor en oog voor detail ver­telt ze ver­ha­len die zeer per­soon­lijk maar tege­lij­ker­tijd uni­ver­seel gel­dig zijn. Sha­ke­spe­a­re, Freud, Proust, Syl­via Plath en John Clee­se hel­pen haar om rouw, woede, ver­lies en lief­de in kaart te bren­gen.