Dui­zend vra­gen heb ik over de dood

Gesprek­ken met nabe­staan­den over het ver­lies van dier­ba­ren

In Dui­zend vra­gen heb ik over de dood spre­ken uit­een­lo­pen­de beken­de en min­der beken­de per­soon­lijk­he­den zich open­har­tig uit over het over­lij­den van een dier­ba­re.

Samen­vat­ting

Wat is de invloed van de dood van een kind, ouder, gelief­de of harts­vriend op je eigen leven? Slijt het ver­driet naar­ma­te de tijd ver­strijkt, of juist niet? Levert de dood ook posi­tie­ve erva­rin­gen op?

In Dui­zend vra­gen heb ik over de dood spre­ken uit­een­lo­pen­de beken­de en min­der beken­de per­soon­lijk­he­den zich open­har­tig uit over het over­lij­den van een dier­ba­re. Jour­na­lis­te Marie­ke van Wil­li­gen over haar over­le­den man cor­res­pon­dent Conny Mus, Roxe­an­ne Hazes over haar vader André, cou­tu­rier Mart Vis­ser over zijn moe­der zij ver­tel­len over het ver­lies waar­mee ieder­een vroeg of laat te maken krijgt. Acteur Jeroen Wil­lems over zijn vader: ‘Ik ben niet bang dat ik, net als mijn vader, vroeg zal komen te over­lij­den.’ Maar uit­ein­de­lijk gebeur­de dat wel, en een dier­ba­re vriend komt in dit boek over Wil­lems’ plot­se­lin­ge dood aan het woord.

Dui­zend vra­gen heb ik over de dood is een bun­del indrin­gen­de, emo­ti­o­ne­ren­de ver­ha­len voor ieder­een die een dier­ba­re ver­loor en daar soms nau­we­lijks nog vra­gen over krijgt, en voor ieder­een die erva­ren heeft dat de dood onlos­ma­ke­lijk met het leven ver­bon­den is mis­schien omdat het leven anders zo wei­nig zin heeft.

Auteur
Cornald Maas
Publicatiedatum
31-10-2013
Uitgever
Prometheus
ISBN
9789044624717
Aantal exemplaren
1
Thema
Rouw
Boek lenen?

Voorafgaand aan het Rouwcafé kun je boeken halen of terugbrengen. Ook kun je in overleg een afspraak maken om de boeken in te zien. Ben je niet in de gelegenheid om onze activiteiten te bezoeken, maar wil je wel een boek lenen? Bel ons op tel: 06-17159295 om een afspraak te maken om het boek op te halen.

Alle activiteiten
  • Afscheid nemen

    Is met zachte vingers

    wat voorbij is dichtdoen

    en verpakken

    in goede gedachten der herinnering.

    Is verwijlen

    bij een brok leven

    en stilstaan op de pieken

    van pijn en vreugde.

    Afscheid nemen

    is met dankbare handen

    weemoedig meedragen

    al wat waard is

    niet te vergeten …

    Is moeizaam

    de draden losmaken

    en uit het spinrag

    der belevenissen loskomen

    en achterlaten

    en niet kunnen vergeten …

    Dietrich Bonhoeffer