Twee men­sen kon­den niet meer van elkaar ver­schil­len dan Mar­jo­lei­ne de Vos en haar jong­ste broer. Als vol­was­se­nen is hun con­tact dan ook niet heel innig. Maar wan­neer hij ter­mi­naal ziek wordt, voelt ze een nabij­heid die ze lang niet heft erva­ren. Wat weet je of begrijp je van je eigen gevoe­lens als die ver­bon­den zijn met iemand die je zo slecht kende? En wat is die ver­bon­den­heid met een ander levend wezen, een ander mens, een broer? Mede­lij­den, licha­me­lijk­heid, de ver­ha­len die je ver­telt over hoe de din­gen gegaan zijn, ze spe­len alle­maal een rol.