Ik had je nog zoveel wil­len zeg­gen

Pren­ten­boek die­ren, Op een inge­to­gen manier nodigt Ik had je nog zoveel wil­len zeg­gen kin­de­ren uit om te pra­ten over het ongrijp­ba­re van de dood, om het een beet­je grijp­baar te maken.

Enke­le quo­tes van jon­ge­ren

Das en Maatje zijn de beste vrien­den. Ze doen alles samen: samen spe­len, eten, pra­ten en nog veel meer. En dan opeens is Maatje Dood. Zon­der Maatje voelt Das zich heel alleen. Dus gaat hij op zoek naar Maatje. Omdat hij hem mist. En omdat hij Maatje nog zoveel had wil­len zeg­gen. Of we het nu leuk vin­den of niet, de dood hoort bij het leven. De dood in het leven is oneer­lijk, onver­wacht onont­koom­baar. In dit boek gaat het voor­al over het omgaan met die dood. Hoe kun je toch nog zeg­gen wat je wilde zeg­gen tegen je maatje die er niet meer in leven­de lijve is? Op welke manie­ren kun je pro­be­ren het ver­driet een heel klein beet­je te ver­zach­ten? Op een inge­to­gen manier nodigt Ik had je nog zoveel wil­len zeg­gen kin­de­ren uit om te pra­ten over het ongrijp­ba­re van de dood, om het een beet­je grijp­baar te maken.

Auteur
Martine van Nieuwenhuyzen
Publicatiedatum
2012
Uitgever
Levendig Uitgever
ISBN
9789491740121
Aantal exemplaren
1
Thema
Jeugd, Rouw
Boek lenen?

Voorafgaand aan het Rouwcafé kun je boeken halen of terugbrengen. Ook kun je in overleg een afspraak maken om de boeken in te zien. Ben je niet in de gelegenheid om onze activiteiten te bezoeken, maar wil je wel een boek lenen? Bel ons op tel: 06-17159295 om een afspraak te maken om het boek op te halen.

  • Afscheid nemen

    Is met zachte vingers

    wat voorbij is dichtdoen

    en verpakken

    in goede gedachten der herinnering.

    Is verwijlen

    bij een brok leven

    en stilstaan op de pieken

    van pijn en vreugde.

    Afscheid nemen

    is met dankbare handen

    weemoedig meedragen

    al wat waard is

    niet te vergeten …

    Is moeizaam

    de draden losmaken

    en uit het spinrag

    der belevenissen loskomen

    en achterlaten

    en niet kunnen vergeten …

    Dietrich Bonhoeffer