De ver­wer­king van de dood van mijn moe­der

Het is het eigen ver­slag van een meis­je dat als ze 12 jaar is, hoort dat haar moe­der ziek is; Als Karin 14 jaar is, over­lijdt haar moe­der ter­wijl Karin op school zit; ze heeft geen afscheid van haar moe­der kun­nen nemen. Ze weet niet hoe ze het ver­lies van haar moe­der moet rij­men met school­feest­jes, vriend­jes en met ‘vol­was­sen wor­den’.

Samen­vat­ting

Een belang­rijk onder­scheid met de vele boe­ken die al over rouw­ver­wer­king zijn ver­sche­nen, is dat dit boek laat zien dat jon­ge­ren anders rou­wen dan vol­was­se­nen.

Het is het eigen ver­slag van een meis­je dat als ze 12 jaar is, hoort dat haar moe­der ziek is. Haar ouders infor­me­ren haar onvol­le­dig over de ernst van de ziek­te (kan­ker); ze wil­len zo’n jong kind er niet mee belas­ten. Dat blijkt ach­ter­af gezien een onjuis­te inschat­ting.
Als Karin 14 jaar is, over­lijdt haar moe­der ter­wijl Karin op school zit; ze heeft geen afscheid van haar moe­der kun­nen nemen. Daar­na pro­beert ze haar vader zo goed moge­lijk te troos­ten en samen met hem het huis­hou­den te doen.

Ze ver­telt in dit boek over de reac­ties in de fami­lie, op school, van vrien­din­nen. Maar intus­sen heeft ze grote moei­te om te rou­wen: ze weet niet hoe ze het ver­lies van haar moe­der moet rij­men met school­feest­jes, vriend­jes en met ‘vol­was­sen wor­den’.

Een paar jaar later zoekt ze con­tact met een psy­cho­loog en schrijft brie­ven aan haar moe­der: vol ver­driet, maar ook met een gevoel van woede ver­wijt ze haar moe­der dat deze haar in de steek heeft gela­ten en haar daar­door veel pijn heeft gedaan. Hier voelt Karin zich dan weer schul­dig over. Ten slot­te ‘ ze is dan al twin­tig ‘ slaagt ze erin afscheid van haar moe­der te nemen op een heel ori­gi­ne­le manier en daar komt ze, zoals ze zelf zegt, ‘ster­ker’ uit. Deze gebeur­te­nis is prach­tig in het laat­ste hoofd­stuk weer­ge­ge­ven.