Troost vra­gen, geven en ont­van­gen

Een boek, dat een hel­der licht werpt op een onder­be­licht deel van de men­se­lij­ke com­mu­ni­ca­tie. Aan­be­vo­len voor ieder­een die niet zon­der meer voor­bij wil gaan aan zijn eigen ver­driet of aan dat van zijn naas­te

Samen­vat­ting

Dit boek werpt een hel­der licht op een onder­be­licht deel van de men­se­lij­ke com­mu­ni­ca­tie. Part­ners, familie- en gezins­le­den, vriend(inn)en, ken­nis­sen, buren of collega’s blij­ken vaak niet te weten hoe ze met elkaar moe­ten omgaan als er spra­ke is van pijn en ver­driet; gesprek­ken waar­in men­sen elkaar eigen­lijk zou­den wil­len bij­staan, ver­lo­pen vaak zeer teleur­stel­lend. Aan de hand van dia­lo­gen maakt Riek­je Bos­wijk zeer con­creet hoe je iemand kunt troos­ten (hel­pend, mee­voe­lend of luis­te­rend) en wat je moet doen om je te laten troos­ten, even­tu­eel zelfs door ‘per­so­nen’ die niet in leven­de lijve aan­we­zig zijn (onzicht­ba­re, hei­li­ge, inner­lij­ke of god­de­lij­ke troos­ters). Zeer inspi­re­rend zijn de prak­ti­sche aan­wij­zin­gen aan het slot, die ertoe kun­nen bij­dra­gen dat er zowel in de intie­me als in opper­vlak­ki­ger of col­le­gi­a­le rela­ties min­der (pijn­lij­ke) mis­ver­stan­den ont­staan.

Aan­be­vo­len voor ieder­een die niet zon­der meer voor­bij wil gaan aan zijn eigen ver­driet of aan dat van zijn naas­te. Onmis­baar voor hulp­ver­le­ners, art­sen, ver­pleeg­kun­di­gen, pas­to­res, deca­nen, lei­ders van gespreks­groe­pen, en ieder ander die in zijn pro­fes­si­o­ne­le leven te maken krijgt met pijn en ver­driet en daar op een zorg­vul­di­ge en lief­de­vol­le wijze mee wil omgaan.

Auteur
Riekje Boswijk-Hummel
Publicatiedatum
2008
Uitgever
Uitgeverij Toorts
ISBN
9789060207949
Aantal exemplaren
1
Thema
Rouw
Boek lenen?

Voorafgaand aan het Rouwcafé kun je boeken halen of terugbrengen. Ook kun je in overleg een afspraak maken om de boeken in te zien. Ben je niet in de gelegenheid om onze activiteiten te bezoeken, maar wil je wel een boek lenen? Bel ons op tel: 06-17159295 om een afspraak te maken om het boek op te halen.

  • JO

    Hij is al jaren dood,

    maar altijd nog nabij,

    zo echt en levensgroot,

    hij praat gewoon met mij.

    Hij is geen haar veranderd,

    ik spreek hem elke dag,

    zijn mond, zijn rare tanden,

    dezelfde oogopslag.

    Met op zijn neus dat beetje blauw

    ten voeten uit nog: Jo.

    Nee, mensen gaan niet dood, mevrouw.

    Het lijkt alleen maar zo.

    Auteur: Toon Hermans