Cobi onder­vindt troost bij het Rouw­ca­fé

Coby (71) ver­loor haar man aan kan­ker, maar vindt troost in Rouw­ca­fé: ‘Gezel­lig pra­ten als op ver­jaar­dag’.

Haar man André over­leed twee jaar gele­den en sinds­dien vindt Coby Wes­ter­hoff veel troost bij lot­ge­no­ten in het Rouw­ca­fé in Gouda: “Als je hoort dat iemand een man had die ook niet over zijn ziek­te wilde pra­ten, dan merk je dat je niet de enige bent. Men­sen die nie­mand ver­lo­ren heb­ben weten niet hoe dit is. Maar in de groep begrijpt ieder­een wat je bedoelt en nie­mand vindt dit gek.”

Tij­dens het gesprek past ze thuis op haar klein­doch­ter, die net een paar teke­nin­gen heeft gekleurd. Het is een vro­lij­ke bedoe­ning. Maar er is ook een ande­re kant: Coby (71) gaat regel­ma­tig naar het Ont­moe­tings­cen­trum Van Noord in de Goud­se wijk Bloe­men­daal waar lot­ge­no­ten maan­de­lijks over het over­lij­den van hun naas­ten pra­ten. “Het Rouw­ca­fé voelt als gezel­lig pra­ten zoals je op een ver­jaar­dag doet, alleen gaat dit over rouw.”

In febru­a­ri van het vorig jaar heeft Coby zich hier aan­ge­slo­ten. In sep­tem­ber 2021 is haar man André over­le­den. “Ze zeg­gen dat je niet te snel moet komen. Som­mi­ge men­sen vin­den dit al te vroeg, maar ieder­een doet dit anders.” Coby en André waren 47 jaar getrouwd en kre­gen twee doch­ters: “Dat is in deze tijd haast niet meer voor te stel­len”, lacht ze.

Lees hier het hele AD inter­view met Cobi Wes­ter­hof.

Alle activiteiten
  • Je hebt van die dagen …

    Hans Kuyper

    Je hebt van die dagen …

    Dan ben je er niet,

    En dan moet ik iets doen

    Met dat stille verdriet

    Dan pak ik de verfdoos

    En stevig papier,

    Dan maak ik je zelf wel,

    Ik verf je naar hier …

    Penseel in het water,

    Penseel in de doos ….

    Hoe moet ik verder?

    Ik weet al een poos,

    Ik weet al nog voor ik

    Met verven begin:

    Het blauw van je ogen …

    Het zit er niet in.