Je hebt van die dagen …

Hans Kuy­per

Je hebt van die dagen …

Dan ben je er niet,

En dan moet ik iets doen

Met dat stil­le ver­driet

Dan pak ik de verf­doos

En ste­vig papier,

Dan maak ik je zelf wel,

Ik verf je naar hier …

Pen­seel in het water,

Pen­seel in de doos ….

Hoe moet ik ver­der?

Ik weet al een poos,

Ik weet al nog voor ik

Met ver­ven begin:

Het blauw van je ogen …

Het zit er niet in.

  • JO

    Hij is al jaren dood,

    maar altijd nog nabij,

    zo echt en levensgroot,

    hij praat gewoon met mij.

    Hij is geen haar veranderd,

    ik spreek hem elke dag,

    zijn mond, zijn rare tanden,

    dezelfde oogopslag.

    Met op zijn neus dat beetje blauw

    ten voeten uit nog: Jo.

    Nee, mensen gaan niet dood, mevrouw.

    Het lijkt alleen maar zo.

    Auteur: Toon Hermans