Afscheid nemen

Is met zach­te vin­gers wat voor­bij is dicht­doen en ver­pak­ken in goede gedach­ten der her­in­ne­ring. Is ver­wij­len bij een brok leven en stil­staan op de pie­ken van pijn en vreug­de. Afscheid nemen is met dank­ba­re han­den wee­moe­dig mee­dra­gen al wat waard...

Er moe­ten men­sen zijn

van Toon Her­mans Er moe­ten men­sen zijn­die zon­nen aansteken,voordat de wereld ver­re­gent. Men­sen die zomer­vlie­gers opla­ten­als het ijzig wintert,en die con­fet­ti strooi­en­tus­sen de sneeuw­vlok­ken. Die men­sen moe­ten er zijn. Er moe­ten men­sen zijn­die...

De laat­ste dagen van mijn broer­tje

van Ted van Lies­hout Aan de rand­jes ging hij lang­zaam dood Ik zag het door de lakens heen en wilde vra­gen of hij pijn had, maar ik durf­de niet. Wat moest ik doen? Een leuk ver­haal ver­tel­len om hem op te beu­ren en zo ver­klap­pen wat hij had gemist? Hem...

Ver­want met de dood

Het leven is sinds­dien ver­der­ge­gaan­maar ver­gat mij mee te neme­nen liet me erbui­ten staan. Ik bezie ‘t van een afstand­maar ‘t raakt me niet ech­tik voel me met de dood ver­want. Veel men­sen om mij heen­kun­nen het ver­driet niet lan­ger dele­nen laten mij...

Op vakan­tie

Ik ben er even uit,uit de sleur en het gevang;verlost van gedachten,denkend zon­der besluit. Even weg van hier,daar waar jij ook niet bent­ben ik in het hier-en-nu,hier waar ik vakan­tie vier. Ont­snapt in het moment;nu in plaats van laterspreekt de waar­heid me...

In je hart

Vind troost in die momen­ten dathet mooi was, dat het stroomde,dat het was alsof je droom­de, dat je even leek te zweven,dat je droom­de: dit is leven. dat je wist dat alles goed zat,dat je nie­mand ooit zó lief had dat je thuis­kwam na een lange reis­nog nooit zo...