Accep­te­ren

We heb­ben het woord al een plek gege­ven,
Het stijgt ver boven ons uit;
Reik­hal­zend pro­be­ren we het bin­nen ons bereik te krij­gen,
Het te bemach­ti­gen en ons mach­tig te maken,
Want accep­te­ren kun je leren
En zo leer je er mee leven.
 
Accep­te­ren is iets toe­la­ten,
waar­van je niet wilt dat het er is.
Niet te begrij­pen tot je het gedaan hebt
En er ach­ter komt;
Vech­ten tegen iets wat niet weg­gaat
Maakt al een slacht­of­fer.
 
 
Anne Zwa­nen­burg
 
  • Afscheid nemen

    Is met zachte vingers

    wat voorbij is dichtdoen

    en verpakken

    in goede gedachten der herinnering.

    Is verwijlen

    bij een brok leven

    en stilstaan op de pieken

    van pijn en vreugde.

    Afscheid nemen

    is met dankbare handen

    weemoedig meedragen

    al wat waard is

    niet te vergeten …

    Is moeizaam

    de draden losmaken

    en uit het spinrag

    der belevenissen loskomen

    en achterlaten

    en niet kunnen vergeten …

    Dietrich Bonhoeffer