Aldoor ben ik daar.…

Wat je zegt, het is
prach­tig, prach­tig, waar­lijk mooi.
Jouw gedach­ten draag ik als een veren­tooi
Er is altijd een val­len, omarmd door het opstaan
Zo zal ik immer ver­der wil­len gaan,
door weid­se wei­den en verre ver­ten;
Opnieuw gewekt door het kraai­en van de haan.

Turend over dat ganse land
Allen lopend,  hand in hand
Broeder- en zus­ter­schap over­al,
net als in het begin, de oer­knal.
Woor­den zwe­vend boven water en onein­di­ge zee,
Ik draag je altijd met mij mee.

Want aldoor ben ik daar, onzicht­baar aan­we­zig
Over­al en ner­gens, steeds ergens, soms vle­zig.
Jij roept, ik kom, ben daar,
Word ik jou en jij mij gewaar
Nooit alleen, altijd een paar

Dag lief­ste, tot ziens, tot daar .…

Eleo Nora

  • Afscheid nemen

    Is met zachte vingers

    wat voorbij is dichtdoen

    en verpakken

    in goede gedachten der herinnering.

    Is verwijlen

    bij een brok leven

    en stilstaan op de pieken

    van pijn en vreugde.

    Afscheid nemen

    is met dankbare handen

    weemoedig meedragen

    al wat waard is

    niet te vergeten …

    Is moeizaam

    de draden losmaken

    en uit het spinrag

    der belevenissen loskomen

    en achterlaten

    en niet kunnen vergeten …

    Dietrich Bonhoeffer