Alice

Ik heb de prins op het witte paard gevon­den zei je
en je adem­de pure bloe­sem uit
het was of je ogen mooi­er wer­den,
alsof je lichaam samen­viel met de diep­te van je ziel
en er ont­brak niets
in wie jij was en bleef
in wat jij deed
in wat je ons liet zien

ver­driet en geluk komen bin­nen zon­der klop­pen zei je
en je adem­de pure bloe­sem uit
het was of je ogen anders wer­den
die­per inten­ser dan het leven dat je geven kon,
en er ont­brak niets
in wie jij was en bleef
in wat je deed
in wat je ons liet zien

mis­schien
prin­ses op het witte paard
raak jij nu het ster­ren­stof aan
kleur jij je hemel blauw
in een Won­der­land

wij ade­men bloe­den­de rozen uit
wij ade­men bloei­en­de rode rozen uit
we blij­ven spre­ken over jou

Han­ne­ke Leroux

uit: Troost­ge­dich­ten,
jubi­le­um­uit­ga­ve
Boek en Troost 2019