DOOR DE POORT.……

Door de poort van het voe­len van je zwak­heid,
ligt je kracht.
Door de poort van het voe­len van de pijn
ligt je ple­zier en vreug­de.
Door de poort van het voe­len van je angst
ligt je zeker­heid en vei­lig­heid.
Door de poort van het voe­len van je een­zaam­heid
ligt je ver­mo­gen om ver­vul­ling, lief­de en kame­raad­schap te vin­den.
Door de poort van het voe­len van je haat
ligt je ver­mo­gen lief te heb­ben.
Door de poort van het voe­len van je wan­hoop
ligt je ware en recht­vaar­di­ge hoop.
Door het accep­te­ren van je tekort­ko­min­gen van je jeugd
ligt je ver­vul­ling nu.
 
 
Eva Pier­rakos uit ‘Lief­des­kunst’ Hanna Cup­pen
  • Afscheid nemen

    Is met zachte vingers

    wat voorbij is dichtdoen

    en verpakken

    in goede gedachten der herinnering.

    Is verwijlen

    bij een brok leven

    en stilstaan op de pieken

    van pijn en vreugde.

    Afscheid nemen

    is met dankbare handen

    weemoedig meedragen

    al wat waard is

    niet te vergeten …

    Is moeizaam

    de draden losmaken

    en uit het spinrag

    der belevenissen loskomen

    en achterlaten

    en niet kunnen vergeten …

    Dietrich Bonhoeffer