STILTE

 
Durf ik in de stil­te te blij­ven,
ook als ik jouw pijn voel ?
Mijn tra­nen niet op jou te plak­ken,
mijn pijn niet als de jouwe te voe­len?
 
Durf ik te blij­ven,
mijn hart wijd open,
zon­der advies,
zon­der oplos­sing?
 
Durf ik te blij­ven?
Want al is alles bui­ten mij,
niets dan een spie­gel van mij,
het gaat niet om mij per­soon­lijk.
 
Durf ik in mijn stil­te te blij­ven?
 
 

Joris Vin­c­ken

 

 

 

 

 

 

Loes Kra­mer van KIJK op Bode­gra­ven — Reeuwijk schreef een prach­tig arti­kel over de doel­stel­lin­gen van Boek en Troost. Hoe men­sen die een dier­ba­re ver­lo­ren heb­ben aan de dood, op ver­schil­len­de manie­ren kun­nen rou­wen, maar dat ze één ding gemeen heb­ben: ze moe­ten zich­zelf weer opnieuw uit­vin­den. Boek en Troost wil het taboe rond de dood door­bre­ken door met men­sen, via lot­ge­no­ten­con­tact, te pra­ten over de posi­tie­ve én nega­tie­ve erva­rin­gen die je tij­dens dat pro­ces kunt erva­ren. 
Het hele arti­kel is hier te lezen.

  • Je hebt van die dagen …

    Hans Kuyper

    Je hebt van die dagen …

    Dan ben je er niet,

    En dan moet ik iets doen

    Met dat stille verdriet

    Dan pak ik de verfdoos

    En stevig papier,

    Dan maak ik je zelf wel,

    Ik verf je naar hier …

    Penseel in het water,

    Penseel in de doos ….

    Hoe moet ik verder?

    Ik weet al een poos,

    Ik weet al nog voor ik

    Met verven begin:

    Het blauw van je ogen …

    Het zit er niet in.