UREN ZONDER JOU

Er zijn uren zon­der jou.
Soms, mis­schien, het is denk­baar .….
 
Er zijn rivie­ren met oevers vol boter­bloe­men zon­der jou.
Boten met hak­ke­len­de moto­ren, stroom­op­waarts, zon­der jou.
 
Er zijn wegen zon­der jou.
Zij­we­gen, onge­luk­ken, grep­pels.
 
Vlin­ders zon­der jou zijn er;
Dis­tels, ontel­ba­re.…
 
Er is mis­moe­dig­heid zon­der jou.
Laks­heid, angst­val­lig­heid.
Er gaat geen uur voor­bij,
er is nog geen uur voor­bij­ge­gaan.
 
 
Toon Tel­le­gen
  • Afscheid nemen

    Is met zachte vingers

    wat voorbij is dichtdoen

    en verpakken

    in goede gedachten der herinnering.

    Is verwijlen

    bij een brok leven

    en stilstaan op de pieken

    van pijn en vreugde.

    Afscheid nemen

    is met dankbare handen

    weemoedig meedragen

    al wat waard is

    niet te vergeten …

    Is moeizaam

    de draden losmaken

    en uit het spinrag

    der belevenissen loskomen

    en achterlaten

    en niet kunnen vergeten …

    Dietrich Bonhoeffer