Vogels, Vis­sen

 
Zet de radio uit
je hoort niets nieuws
de stil­te wacht gedul­dig af
Vouw de krant dicht. Hij was oud voor­dat hij werd gedrukt
Zoek niet, deel niet, duim niet tot­dat je vier­kant ziet
Zet ein­de­lijk het scherm op zwart.

Ik ben net zo bang als jij, net zo bezorgd
voor ieder­een die ik niet mis­sen kan
Ik had ook gespaard voor ande­re din­gen:
verre rei­zen, eer­ste hulp bij een gebro­ken hart,
een auto die wat vaker start.

Maar: in Wuhan hoor je vogels zin­gen
Boven China was de lucht nog nooit zo blauw
In Vene­tië zien ze vis­sen in het hel­derst water sinds tij­den

De kunst van het leven was altijd dezelf­de:
onge­vraagd komen, onge­wild  gaan,
intus­sen doen wat je het lief­ste doet,
vrede slui­ten met je lot.

Sluit de voor­deur
Zet de tuin­deur open, voel de zon op je gezicht
Denk voor je uit wat nie­mand hard­op durft te zeg­gen:
wij zijn een virus dat een virus heeft gekre­gen.

 
Corona-Poëzie
Ingmar Heyt­ze , voor­ge­dra­gen bij Radio Een­Van­daag
  • Je hebt van die dagen …

    Hans Kuyper

    Je hebt van die dagen …

    Dan ben je er niet,

    En dan moet ik iets doen

    Met dat stille verdriet

    Dan pak ik de verfdoos

    En stevig papier,

    Dan maak ik je zelf wel,

    Ik verf je naar hier …

    Penseel in het water,

    Penseel in de doos ….

    Hoe moet ik verder?

    Ik weet al een poos,

    Ik weet al nog voor ik

    Met verven begin:

    Het blauw van je ogen …

    Het zit er niet in.