Elke derde zondag van de maand organiseert Boek en Troost het ROUWCAFÉ. 

Een veilige en welkome plek voor iedereen die door de dood een dierbare moet missen. Of dat nu je partner, ouder, kind, vriend/vriendin is, het Rouwcafé biedt gelegenheid om  in een ongedwongen sfeer lotgenoten te ontmoeten. Aan de hand van een thema, verhaal of gedicht kunnen ervaringen worden uitgewisseld, kun je je eigen verhaal spiegelen aan dat van anderen, kun je dat wat je raakt bespreekbaar maken, dat intense gemis, dat diepe verdriet. Door dat samen te delen, kan het begin zijn van het ervaren van meer rust, van je niet meer zo helemaal alleen voelen.

Er zijn al ettelijke deelnemers die hun ervaringen met het Rouwcafé met ons hebben gedeeld. Neem een kijkje bij deze Ervaringen. Wellicht zijn ze het laatste duwtje in je rug om de stap te zetten…..

 

 

 

Zondag, 21 Juli : Vakantietijd

De zomerperiode kan voor mensen die alleen zijn en/of onlangs een dierbare hebben verloren een moeilijke periode zijn.
Waar je voorheen wandel- of fietstochten maakte, vraag je je nu af wat je met jezelf aan moet. Je ziet anderen genieten, je ruikt de barbecue van de buren en je wilt ook in je eigen tuin zitten, maar je voelt je eenzamer dan ooit.

In het Rouwcafé van juli willen we hierover met lotgenoten in gesprek gaan. Wetende dat een half woord genoeg is om elkaar te verstaan

 

 

Wordpress Table Plugin

Weergave van een van de Rouwcafé’s

Thema: “Nooit meer samen met………”

We starten de middag met het lichtjes-ritueel. Een paar bezoekers noemen niet alleen de naam van hun geliefde, maar spreken daarbij ook iets uit, dat aansluit bij het thema van vandaag.

Bij de toelichting van het thema, wordt gebruik gemaakt van het boekje van Femke van der Laan: “Stad vol ballonnen”. Femke van der Laan schreef een jaar lang wekelijks in Het Parool over haar leven in de stad na de dood van haar echtgenoot Eberhard, de burgemeester van Amsterdam. Het boek is een bundeling van deze columns. Een van de columns gaat over “nooit meer”.

We gaan met elkaar in gesprek over wat dat “nooit meer” voor een ieder betekent, na het verlies van een naaste. Alle bezoekers leveren een bijdrage aan de discussie. Lotgenoten vertellen hoe zij omgaan met het verlies en hoe ze er soms mee worstelen.
We staan wat langer stil bij het opschrijven van wat je bezighoudt of het schrijven van een of meer brieven aan je overleden naaste. En wat doe je daarna met wat je aan het papier hebt toevertrouwd? Soms kan (op-)schrijven een remedie zijn bij het verwerken van verlies.
Er wordt ook nog een gedicht voorgelezen in het kader van Vaderdag én “nooit meer” (zie onder).

Na de groepsdiscussie wordt eenieder voorzien van een hapje en een drankje. In kleiner verband wordt doorgepraat over het thema of over andere dingen die de bezoekers bezighouden.

Om 17.15 uur is de middag ten einde en wordt er opgeruimd. Zelfs tijdens het opruimen staan mensen, met de jas al aan, nog met elkaar te praten.



Gedicht in het kader van Vaderdag én “nooit meer”

Nooit meer mijn neus in de geur van jouw jas
Nooit meer mijn snot aan jouw mouwen
Nooit meer jouw lievelingstrui in de was
Nooit meer mijn hand in de jouwe
Nooit meer jouw kus op mijn knie of mijn wang
Nooit meer jouw vouwfietsje nat in de gang
Nooit meer jouw meeneembrood
Nooit meer de kieteldood
Nooit meer op zaterdag papa-ontbijt
Nooit meer op schoot met jouw arm om mijn blootje
Nooit meer jouw kus op mijn wang, je bent dood je
bent dood je bent dood je bent dood
Voor altijd


Dit is een samenvatting van een van de bijeenkomsten. Mocht het bovenstaande aanleiding geven tot vragen, stel ze dan gerust (mailto:info@boek-en-troost.nl of tel. 06 17159295).
Voel je welkom om een keer aanwezig te zijn en de sfeer te ervaren.