Lot­ge­no­ten­groep start 9 febru­a­ri 2026

  • De groep is vol, daar­om is de inschrij­ving geslo­ten.

Als iemand die je lief­hebt — een part­ner, ouder, broer, zus of kind — over­lijdt, staat de wereld op zijn kop. Dan heb je men­sen nodig die er voor je zijn. Men­sen uit je direc­te omge­ving kun­nen dan erg belang­rijk zijn.

Ook lot­ge­no­ten kun­nen elkaar een luis­te­rend oor bie­den. Wie anders snapt zo goed wat je hebt mee­ge­maakt en wat je moge­lijk nog te wach­ten staat?

De lot­ge­no­ten­groep is een beslo­ten groep voor ieder­een die rouwt om een dier­ba­re, die lan­ger dan een half jaar gele­den over­le­den is. De groep komt 5 avon­den bij elkaar en wordt bege­leid door 2 erva­ren vrij­wil­li­gers. Na afloop is er de moge­lijk­heid voor een terug­kom­avond.

Op maan­dag 9 febru­a­ri 2026 zal bij vol­doen­de aan­mel­din­gen een nieu­we groep star­ten. Er volgt een terug­kom­dag op 13 april.

De groep is mini­maal 6 en maxi­maal 8 per­so­nen groot.

Dagen:

  • 9 febru­a­ri
  • 16 febru­a­ri
  • 2 maart
  • 9 maart
  • 16 maart

Terug­kom­dag:

  • 13 april
Heb je nog vra­gen?

Dan kun je ons bel­len 06–17159295 of vraag meer infor­ma­tie op via het aan­meld­for­mu­lier.

  • De laat­ste dagen van mijn broer­tje

    van Ted van Lieshout

    Aan de randjes ging hij langzaam dood

    Ik zag het door de lakens heen en wilde vragen

    of hij pijn had, maar ik durfde niet.

    Wat moest ik doen? Een leuk verhaal vertellen

    om hem op te beuren en zo verklappen

    wat hij had gemist? Hem troosten met het wereldleed?

    Ik streelde zijn wang en zweeg en wij keken

    een beetje langs elkaar heen, bang

    voor onze ogen die we niet begrijpen wilden.

    Hij kreeg haartjes op zijn kin. Zonder na te denken

    liet ik ze hem in een spiegel zien.

    Hij zocht zichzelf. Ik beefde haast van spijt.

    Hij wilde geen bezoek meer. Wij waren gekwetst.

    Hij hield alvast maar wat minder van ons.

    Dan viel het afscheid niet zo zwaar. Dat weet ik nu.

    De baard kwam niet meer af. Ik herken zijn stem nog

    soms, als ik lach. Dan luister ik geschrokken,

    maar alleen in de stilte is er iets voorgoed voorbij.