Ommouw me

Gedich­ten & por­tret­ten van kle­ding en schoei­sel. Jij bent de ziel van je kle­ren

Auteur: Ted van Lies­hout

Ommouw me is een eer­be­toon van Ted van Lies­hout aan zijn jon­ge­re broer, die in 1979 is over­le­den. Hij kwam op het idee voor dit boek door­dat hij al meer dan veer­tig jaar de kle­ren bewaart van zijn broer. Even­als enke­le kle­ding­stuk­ken van zijn gestor­ven vader. Een boek met gedich­ten en korte ver­ha­len, ver­ha­len die lezen als een gedicht. Elk gedicht ademt lief­de, nos­tal­gie of humor. Tovert een stil­le glim­lach tevoor­schijn bij een her­in­ne­ring. Het boek is mooi geïl­lu­streerd met alle­daag­se broe­ken, swea­ters, schoe­nen en sok­ken. Zoals Ted van Lies­hout zegt: ‘De kle­ren zijn eigen­lijk een gedicht waar­uit iemand ver­dwe­nen is.’  Het boek is geschikt voor kin­de­ren en vol­was­se­nen vanaf 10 jaar, ook om samen te lezen.

  • De laat­ste dagen van mijn broer­tje

    van Ted van Lieshout

    Aan de randjes ging hij langzaam dood

    Ik zag het door de lakens heen en wilde vragen

    of hij pijn had, maar ik durfde niet.

    Wat moest ik doen? Een leuk verhaal vertellen

    om hem op te beuren en zo verklappen

    wat hij had gemist? Hem troosten met het wereldleed?

    Ik streelde zijn wang en zweeg en wij keken

    een beetje langs elkaar heen, bang

    voor onze ogen die we niet begrijpen wilden.

    Hij kreeg haartjes op zijn kin. Zonder na te denken

    liet ik ze hem in een spiegel zien.

    Hij zocht zichzelf. Ik beefde haast van spijt.

    Hij wilde geen bezoek meer. Wij waren gekwetst.

    Hij hield alvast maar wat minder van ons.

    Dan viel het afscheid niet zo zwaar. Dat weet ik nu.

    De baard kwam niet meer af. Ik herken zijn stem nog

    soms, als ik lach. Dan luister ik geschrokken,

    maar alleen in de stilte is er iets voorgoed voorbij.