Met zeven bezoekers spraken we over de betekenis die Vaderdag voor ons heeft en vroeger had. We deelden onze ervaringen met en gevoelens over dit onderwerp.
Het gesprek ging deze keer vooral over onze eigen vaders, die geen van allen meer bij ons zijn. Ieder van ons heeft ervaren hoe de kijk op hem in de loop van de jaren veranderde. Een enkeling is terugkijkend kritisch over beslissingen die zijn vader in het verleden had genomen. Hierin klonk rouw door over dat wat werd gemist in de relatie.
Anderen hebben gemerkt dat hun kijk op hun vader milder is geworden. Er is meer begrip voor de keuzes van destijds, de onvolkomenheden en voor de goede intenties die bedoeld werden; en begrip voor het feit dat deze vaders ook kinderen van hun tijd waren.
We sloten af met de vraag hoe déze Vaderdag voor ieder was. We waren het met elkaar eens, dat vooral de erkenning en waardering telt en dat die gevoeld kan worden in kleine gebaren en momenten.
