Verlies kind

Het boek van Carl | Boek & Troost

Het boek van Carl

Auteur: Naja Marie Aidt Is een ontroerend en aangrijpend boek over haar overleden zoon. Door een noodlottig ongeval komt Carl in het ziekenhuis terecht en zal daar overlijden. In het boek wordt voortdurend gewisseld tussen de beschrijving van de avond dat het...

Lees verder
En huilen doe je maar in de pauze | Boek & Troost

En hui­len doe je maar in de pauze

Worstelen met de taal van rouw Hij schrijft in een directe, op eigen en andermans ervaringen gebaseerde verhalen Flaptekst Jeannette en ik kregen vier kinderen. Wouter, de jongste, stierf op 30 januari 1994, ruim een maand voor zijn tiende verjaardag.' Ide Wolzak...

Lees verder
Liever bij mij | Boek & Troost

Lie­ver bij mij…

Liever bij mij… vertelt het verhaal van drieëndertig ouders en paren die een kindje, soms meerdere kindjes, hebben verloren tijdens of na de zwangerschap. Zij namen daarmee niet alleen afscheid van hun baby, maar ook van alle dromen en wensen die zij voor hem of haar...

Lees verder
Ik wens je het onmogelijke | Boek & Troost

Ik wens je het onmo­ge­lij­ke

Wie beslist over het leven van je kind? Het lijkt wel een slachtoffer van de Volendamse cafébrand, roept vader Edwin als zijn dochter Bente in 2001 wordt geboren. Er blijkt iets grondig mis te zijn: grote open wonden, het vel van de beentjes gestroopt. Het ziekenhuis...

Lees verder
Jij was zo bijzonder, het verlies van mijn dochter | Boek & Troost

“Jij was zo bij­zon­der”

Het verlies van mijn dochter Dit is een autobiografisch verhaal van een moeder. Haar dochter overleed onverwachts aan een longembolie. Flaptekst Dit is het autobiografische verhaal van een moeder die, na het verlies van haar dochter, verder moet leven met dit immense...

Lees verder
Een kind sterft | Boek & Troost

Een kind sterft

Op weg met rouwende ouders. Op weg met rouwende ouders heeft het over troost en helen van wonden, over uitspreken van verdriet in plaats van het te ontlopen, over antwoorden op fundamentele vragen als: waarom moeten mensen lijden? en hoe zit het met Gods...

Lees verder
Je kinder verliezen | Boek & Troost

Je kind ver­lie­zen

Nu anders dan vroeger: zoektocht naar weerbaar rouwen Je kind verliezen- dat is onvoorstelbaar voor een buitenstaander. Ouders die zo'n verlies lijden, voelen zich dan ook vaak onbegrepen door de 'buitenwereld'. In dit boek probeert Marinus van den Berg gids te zijn...

Lees verder
Ik hielp mijn gestorven zoon | Boek & Troost

Ik hielp mijn gestor­ven zoon

Als Richard met 36 jaar een einde aan zijn leven maakt, laat hij zijn moeder ontredderd en vol vragen achter. Door tips van vrienden, door de bestudering van esoterische literatuur, maar vooral door haar liefde en doorzettingsvermogen slaagt zij erin, over de grens...

Lees verder
Ik kies voro de liefde | Boek & Troost

Ik kies voor de lief­de

Kort na de geboorte sterft haar kind. Door dit feit komt Hannelore Ingwersen in een dramatisch rouwproces terecht, dat zij aan de hand van de verdere gebeurtenissen stap voor stap beschrijft. Samenvatting 'Ik was zwanger van mijn eerste kind en ik was er blij mee'....

Lees verder
Uit de tijd gevallen | Boek & Troost

Uit de tijd geval­len

Wie uit de tijd valt leeft alleen nog voort in de herinnering van hen die hem of haar lief hadden. Samenvatting Na het avondeten staat hij plotseling op, neemt afscheid van zijn vrouw en vertrekt naar 'daar' om - één keer, heel kort - hun dode zoon te zien. Anders is...

Lees verder
  • Er moe­ten men­sen zijn

    van Toon Hermans

    Er moeten mensen zijn
    die zonnen aansteken,
    voordat de wereld verregent.

    Mensen die zomervliegers oplaten
    als het ijzig wintert,
    en die confetti strooien
    tussen de sneeuwvlokken.

    Die mensen moeten er zijn.

    Er moeten mensen zijn
    die aan de uitgang van het kerkhof
    ijsjes verkopen,
    en op de puinhopen
    mondharmonica spelen.

    Er moeten mensen zijn,
    die op hun stoelen gaan staan,
    om sterren op te hangen
    in de mist.
    Die lente maken
    van gevallen bladeren,
    en van gevallen schaduw,
    licht.

    Er moeten mensen zijn,
    die ons verwarmen
    en die in een wolkeloze hemel
    toch in de wolken zijn
    zo hoog
    ze springen touwtje
    langs de regenboog
    als iemand heeft gezegd:
    kom maar in mijn armen

    Bij dat soort mensen wil ik horen
    Die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
    ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan

    Er moeten mensen zijn
    die op het grijze asfalt
    in grote witte letters
    LIEFDE verven
    Mensen die namen kerven
    in een boom
    vol rijpe vruchten
    omdat er zoveel anderen zijn
    die voor de vlinders vluchten
    en stenen gooien
    naar het eerste lenteblauw
    omdat ze bang zijn
    voor de bloemen
    en bang zijn voor:
    ik hou van jou

    Ja,
    er moeten mensen zijn
    met tranen
    als zilveren kralen
    die stralen in het donker
    en de morgen groeten
    als het daglicht binnenkomt
    op kousenvoeten

    Weet je,
    er moeten mensen zijn,
    die bellen blazen
    en weten van geen tijd
    die zich kinderlijk verbazen
    over iets wat barst
    van mooiigheid
    Ze roepen van de daken
    dat er liefde is
    en wonder
    als al die anderen schreeuwen:
    alles heeft geen zin
    dan blijven zij roepen:
    neen, de wereld gaat niet onder
    en zij zien in ieder einde
    weer een nieuw begin
    Zij zijn een beetje clown,
    eerst het hart
    en dan het verstand
    en ze schrijven met hun paraplu
    i love you in het zand
    omdat ze zo gigantisch
    in het leven opgaan
    en vallen
    en vallen
    en vallen
    en OPSTAAN

    Bij dát soort mensen wil ik horen
    die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
    ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan
    de muziek gaat DOOR
    de muziek gaat DOOR
    en DOOR